اميد به زندگي

 

مژده وصل تو كو كز سر جان برخيزم       طاير قدسم واز دام جهان برخيزم

بولاي تو كه كه گر بنده خويشم خواني   از سر خواجگي كون ومكان برخيزم

 

عزيزان امروز  مطلبي درروزنامه خراسان خواندم كه برايم جالب بود در ان نوشته بود در استان گلستان بيشترين خودكشي انجام ميشود وبيشتر بين 15-19 سال دارن

چرا اينطور است باور كنيد هر كس چيزي ميگويد يكي ميگويد نااميد ميشوند يكي ديگر ميگويد آينده خود را دور وسياه ميبينند هر كسي چيزي ميگويد ولي خودتان فكر كنيد چرا؟ مگر چي شده حالا به يك مشكل هم برخوردي بايد خودكشي كني آيا راه ديگري نيست خيال ميكني هيچ كس تو را نميفهمه نه عزيز اينها همه خيالات تويه همه دوستت دارن مشكل براي همه هست يكي نشان ميده يكي هم مثل من مثلا در خودش ميريزه ولي باور كنيد من از وقتي كه شناختم خودمو فهميدم اينكارها كارهاي اشتباهي بايد تلاش كرد بقول يكي از عزيزان شايد ديگر اين اتفاق پيش نياد با يك اتفاق يا مشكل كوچك نبايد انسان اميدشو از دست بده من هر وقت به مشكلي برميخورم شايد در لن لحظه كمي ناراحت شم ولي همان لحظه هم بياد خدا ميفتم با خودم ميگم شايد تقدريي بوده شايد اگر اين اتفاق ناگوار پيش نميامد بدتر از اين ميشد حتما ميدونيد پدر من فوت كرده حقوقشم بمن نميدن اگر من هم ميخواستم نا اميد شم وخودمو ببازم الان يك كار خوب حقوق عالي و خوشبخت نبودم بارها گفتم باز هم ميگم امامان وخدايمان را فرامو شنكنيم من هميشه به اينها پناه مياورم

ديگه نميخوام سرتونو درد بيارم فقط ميخواستم بگم نااميد نباشيد به ايند روشن بنگريد همه اينها ميگزره فراموشش كنيد و درس بگيرد من خود تجربه داشتم وزماني در سنين شما همين فكرهاي يرا يمكردم كه الان شما ميكنيد